sen bazen hiç beklemezken,

durduk yere,

kulağıma çalınan bir şarkı gibisin ya hani,

ben ona şaşırıyorum şaşırırsam.

gün boyu süren çarpıntı hali

gece tutmayan uyku…

kıyılarına yanaşmış.

koşmuş.

ve her uyku,

senle bölündüğünden

teker teker yorulmuş.

yine de

hayat akarken, bir anda,

sırf benim cümlelerimi yarıda kesmek için,

sırf ben soluklanayım diye

her kelimenin sonunda

baktığın,

güldüğün,

-ama en gerçeği gülücüğünün-

an.

seni gülümsetebildiğim an.

“an”ım.